Woensdag 21 oktober om 16.15 uur is de promotie van Marissa Dubbelaar.

In deze tijd van COVID-19 helaas geen volle zaal in het Academiegebouw, geen receptie en al helemaal geen feest na afloop.

Aan de hand van 5 vragen vertelt Marissa wat meer over haar onderzoek.

Wat is de titel van je proefschrift?

Aspects of the Microglia Transcriptome.

Kun je in ongeveer 100 simpele woorden vertellen waar je onderzoek over gaat?
Zoals de titel al een beetje weggeeft, beschrijf ik in dit proefschrift het onderzoek naar de verschillende aspecten van het microglia transcriptoom*. Kort samengevat kijken we naar een collectie RNA-moleculen van deze immuun cellen, die te vinden zijn in het brein. Deze collectie is altijd een moment opname, omdat de cel voortdurend bezig is met het reageren op de omgeving en hierbij zijn cellulaire activiteiten aanpast. Dit onderzoek is vooral bedoeld om te bepalen hoe subtiele invloeden, zoals post mortem delay en laboratorium procedures, het transcriptoom kunnen veranderen.
*(Wikipedia: Het transcriptoom omvat alle RNA-moleculen in een cel, een populatie van cellen, of een organisme, die in verband staan met de transcriptie. In tegenstelling tot het genoom, dat min of meer constant van samenstelling is gedurende de levensduur van een cel of organisme, kan de samenstelling van het transcriptoom actief gewijzigd worden afhankelijk van ontwikkelingsstadia en invloeden vanuit de omgeving.

Wat is het belang van je onderzoek voor de mensen met MS?

Het is bekend dat microglia een belangrijke rol spelen bij veel neurodegeneratieve ziektes en op dit moment wordt er enorm veel onderzoek gedaan op transcriptoom niveau, omdat we op deze manier “makkelijk” een verstoorde situatie (ziekte) met een gezonde situatie kunnen vergelijken. Maar door onderzoek te doen naar het effect van andere veranderingen ten opzichte van de “gewone” genexpressie, zijn we uiteindelijk in staat om met meer zekerheid te zeggen of deze veranderingen komen door een ziekte of door andere invloeden.

Waar ben je vooral trots op?

Ik ben enorm dankbaar voor alle collega’s die ik heb mogen leren kennen en de omgeving waarbij we creatief vrij waren om onderzoek te doen naar vrijwel alles wat interessant was. Mijn trots zit vooral in de connecties die gemaakt zijn, de ideeën die daaruit gekomen zijn en de vaardigheden die nodig waren om de meest uitdagende analyses te doen.
Als je de kans krijgt, lees mijn dankwoord achterin het proefschrift. Ik heb namelijk niet alleen dit onderzoek gedaan en alle mensen waarmee ik de afgelopen jaren heb samengewerkt verdienen de erkenning.

Wat is je volgende carrière stap?

De volgende stap is al begonnen. In corona tijd heb ik Tübingen bezocht en een post doc positie geaccepteerd aan de universiteit aldaar (Eberhard Karls Universität) in de groep van Juliane Walz en het Quantitative Biology Center (QBiC). Hierbij verruil ik microglia voor T-cellen en ben ik betrokken bij de analyse van tumor geassocieerde antigenen. Mijn huidige skills ga ik nu gebruik om meerdere “omics” data te combineren en visualiseren.